Indeksy DJIA S&P 500 DAX 30 Nasdaq 100 Nasdaq Comp Nikkei 225 FTSE 100 SMI DJ Stoxx 50 CAC 40 Hang Seng Kospi Nyse Comp AMEX   -     -     -     -     -     -     -     -     -     -     -     -     -     -   10911 1137.4 5732.4 2127.7 2438.1 8981.9 5072.1 4984.1 2161.9 5732.4 19614.7 1817.4 7017.6 2174.7 Surowce Light Crude Oil Brent Crude Miedź Złoto Pallad Platyna Srebro Dow Diamonds QQQQ   -     -     -     -     -     -     -     -     -   83.08 106.28 1.17 1758.7 730.5 1782 38.21 109.16 55.42 Ost. aktualizacja: 11-08-2011 14:29:00 (GMT - Live)

Kontrakty terminowe na obligacje skarbowe na WGPW Wstęp Kontrakty na obligacje a rynek OTC Podstawowe elementy kontraktu na obligacje skarbowe Najważniejsze zasady obrotu Zalety obrotów kontraktami na giełdzie Współczynnik konwersji Obligacja Cheapest to deliver CTD (najtańsza do dostarczenia) Jak określić teoretyczną cenę kontraktu? Kurs odniesienia dla kontraktu na pierwszą sesję Kilka słów o wykorzystaniu kontraktów Spekulacja Zabezpieczenie ryzyka zmian stóp procentowych Zmiana duration portfela Banki na Giełdzie Czynniki ryzyka Zabezpieczenie ryzyka zmian stóp procentowych Jak wspomniano, kontrakty terminowe są również skutecznym narzędziem zabezpieczania wartości portfela obligacji, których cena zalezy od zmian poziomu stóp procentowych. Ujmując najprościej to zagadnienie można stwierdzić, ze w celu zabezpieczenia przed wzrostem stóp powodującym spadek cen obligacji sprzedajemy kontrakty terminowe - jest to tzw. short hedge czli hedging sprzedażowy. W przypadku spodziewanego spadku stóp procentowych, który zaowocuje wzrostem cen obligacji, aby się przed tym zabezpieczyć, inwestor nabywa kontrakty terminowe - jest to tzw. long hedge czyli hedging zakupowy. Osobą kwestią jest oczywiści znalezienie odpowiedzi na jedno z najważniejszych pytań: ile kontraktów należy sprzedać/kupić by zabezpieczyć posiadany portfel obligacji. Liczbę tę można wyznaczyć na kilka sposobów, które w pewnym uogólnieniu przedstwiono poniżej: 1. Najprostrzy sposób wyznaczenia liczby kontraktów służących do zabezpieczenia portfela popularnie nosi nazwę "nominal value method” opiera się na wykorzystaniu prostej zalezności - sprzedać/kupić tyle kontraktów aby wartośc nominalna transakcji na rynku terminowym była równa wartości zabezpieczanego portfela obligacji. Zabezpieczający wykorzystuje w tym celu poniższy wzór: Prześledźmy tę metodę na poniższym przykładzie. Doradca zarządzający portfelem obligacji o wartości 6 mln zł i charakteryzującym się wartością duration na poziomie 3,7 roku, zamierza zabezpieczyć się przed ryzykiem zmiany stopy procentowej na najbliższe trzy miesiące. W tym celu zamierza wykorzystać kontrakt na obligacje skarbowe o wielkości 100 000 zł wygasający za trzy miesiące, którego cena wynosi 102,12. Obligacja najtańsza do dostarczenia (cheapest to deliver) charakteryzuje się wielkością duration na poziomie 2,5 roku. Okreslamy liczbę kontraktów które powinien sprzedać doradca. Rozwiązanie Dportfela = 3,7 DCTD = 2,5 Wportfela = 6 mln Nfuture = 100 tys Wyznaczmy liczbę kontraktów potrzebną do zabezpieczenia portfela: Aby zabezpieczyć portfel należy sprzedać 89 kontraktów (wyznaczoną wartość zaokrąglamy w górę do najbliższej całkowitej liczny kontraktów). 3. Trzeci sposób wyznaczenia współczynnika zabezpieczenia wykorzystuje współczynnik korelacji pomiędzy zmianami cen obligacji I kontraktów terminowych: 4. Kolejna sposób opiera na tzw. metodzie wartości punku bazowego (Basis Value Point- BVP) - która mierzy zmianę ceny kontraktu (i obligacji) która odpowiada zmianie stopy zwrotu w terminie do wykupu o jeden punkt bazowy (0,01%). Jest to tzw. sensitivity method. Metoda ta jest stosowana przy założeniu równołegłego przesunięcia krzywej dochodowości. Przykład Załóżmy, że zarządzajacy, posiada portfel obligacji o wartości 10 mln zł, składający się z jednego rodzaju obligacji, której aktualna cena na rynku wynosi 107,13 (nie jest to obligacja CTD). Kurs kontraktu terminowego na giełdzie wynosi 98,24. Przyjmijmy że współczynnik konwersji, dla obligacji CTD wynosi 1,073288, wartość punktu bazowego (BVP) dla obligacji zabezpieczanych = 6,4216, a wartość punktu bazowego (BVP) dla obligacji CTD = 6,4650 W celu zabezpieczenia pozycji należy sprzedać 107 kontrakty. źródło: