Tak jak Amerykanie mają swoje
Wall Street,
tak Japończycy mają
Kabuto-cho. Zanim powstało owe
japońskie centrum finansowe, wcześniej na tym terenie (miasto Edo - obecnie Tokio) zamieszkiwał Ieyasu Tokugawa wraz z dynastią szogunów Tokugawa. Ieyasu Tokugawa był założycielem owej dynastii, zasłunął on m.in. zwycięstwem w Sekigaharze. Do władzy w Japonii doszedł w 1603 roku - po wojnie domowej. Ieyasu Tokugawa ograniczył przepływ ludzi i towaru między Japonią a innymi krajami do minimum, spowodowało to silne odizolowanie ówczesnej Japonii od reszty świata i duże zacofanie gospodarcze.
W 1657 roku miasto Edo strawił pożar łącznie ze 100 tysięczną ludnością. W kolejnych latach Edo było bardzo często nawiedzane przez żywioły.
Era Edo zakończyła się w 1867 roku po obaleniu szogunatu - na tron wstąpił cesarz Mutsuhito,
który przybrał tytuł
"Meiji" (jap. oświecony) - stąd nazwa tej epoki. Nowy cesarz przeniósł stolicę z Kioto do Edo, zmieniając jego nazwę na Tokio.
We wrześniu 1871 roku miejsce gdzie znajduję się obecnie
Tokyo Stock Exchange oraz tereny sąsiadujące nazwano
Kabuto-cho.
W 1873 roku powstał 1. bank japoński pod nazwą
"First National Bank" oczywiście leżący na obszarze
Kabuto-cho, swą siedzibę miał w budynku wybudowanym przez Mitsui Group.
W czasie ery Meji wciąż duży wpływ na gospodarkę miały
zaibatsu - grupy bankowo-przemysłowe, kontrolowane przez pojedyńcze rodziny. Zostały one zlikwidowane po II wojnie światowej, pod okupacją Stanów Zjednoczonych.
W 1926 roku rozpoczęła się era Showa i trwała do 1989 roku. Po I wojnie światowej sytuacja ekonomiczna Japonii uległa pogorszeniu, przyczyną tego był głównie światowy kryzys gospodarczy, giełdy nękały duże i często powtarzające się spadki cen.
Tokyo Stock Exchange
